Kołysanie i bujanie to ruchy, które dziecko poznaje już w życiu płodowym. Gdy kobieta chodzi, rozwijający się maluch jest stale kołysany, dlatego jest to dla niego czynność naturalna i instynktowna. Dziecko czuje się bezpiecznie, uspokaja się, ale kołysanie i bujanie ma duże znaczenie również dla prawidłowego rozwoju psychofizycznego.
Kołysanie to wspomnienie z życia płodowego
Kołysanie to najbardziej naturalna czynność, do której dziecko przyzwyczaja się już na etapie życia płodowego. Każdy krok mamy to dla maluszka delikatne i przyjemne bujanie, nic więc dziwnego, że po porodzie maluch czuje się dobrze i bezpiecznie w objęciach mamy – kołysany i słuchający bicia jej serca. Rytmiczne kołysanie przypomina dziecku czas, gdy znajdowało się jeszcze w brzuchu mamy, dlatego bujanie działa na dziecko jak instynktowny sygnał bezpieczeństwa i spokoju.
Wpływ kołysania dziecka na zmysł równowagi i układ nerwowy
Regularne kołysanie malucha wspiera rozwój układu nerwowego i zmysłu równowagi. Rytmiczne bujanie pomaga w stymulacji układu przedsionkowego, w którym znajduje się zmysł równowagi oraz obszary odpowiedzialne za koordynację i orientację przestrzenną. Dzięki temu dziecko uczy się kontrolować ruchy własnego ciała, co w przyszłości pozwoli mu opanować umiejętność siadania, raczkowania i chodzenia.
Bujanie wpływa korzystnie na integrację sensoryczną, która jest niezbędna dla dalszego harmonijnego rozwoju malucha. Dzięki kołysaniu:
- stymulowany jest układ przedsionkowy;
- można wspierać rozwój koncentracji i skupiania uwagi;
- można jednocześnie wspierać rozwój wielu zmysłów (układ przedsionkowy, proprioceptywny - tj. czucia głębokiego, słuch i wzrok).
Ważne, aby dopasowywać bujanie do wieku, wrażliwości i potrzeb dziecka, wówczas kołysanie przynosi wiele pozytywnych efektów.
Bujanie i kołysanie a regulacja emocji i budowanie więzi z rodzicem
Po urodzeniu dziecko uczy się otaczającego świata, poznaje możliwości swojego ciała. Podobnie jak nie potrafi jeszcze siedzieć czy chodzić, dziecko nie umie też nazywać emocji ani reagować adekwatnie do sytuacji. Regulacja odbywa się dzięki opiekunowi, jego bliskości i cierpliwości. Bujanie i kołysanie to czynności, które pomagają maluchowi uspokoić się oraz budować bliską więź z rodzicami. To z kolei jest podstawą w budowaniu bezpiecznego stylu przywiązania i zaufania do bliskiej osoby.
Bujaczki – codzienne wsparcie w opiece nad maluchem
Mimo świadomości jak wiele dobrego niesie ze sobą kołysanie malucha, nie zawsze jest do tego przestrzeń. W takich sytuacjach z pomocą mogą przyjść bujaczki, stworzone po to, aby ułatwić rodzicom codzienne funkcjonowanie z maluchem.
Dzięki bujaczkowi dziecko może towarzyszyć rodzicom podczas każdej czynności. W zależności od preferencji można wybrać modele z zasilaniem i regulacją stopnia bujania lub rozwiązania klasyczne, które poruszają się, gdy maluch macha rękami i nogami lub pod wpływem kołysania przez opiekuna.
Na co zwrócić uwagę, wybierając bujaczek dla dziecka?
Szukając odpowiedniego modelu warto w pierwszej kolejności zastanowić się nad potrzebami. Czy lepiej sprawdzi się model tradycyjny, wymagający ingerencji rodzica lub aktywności dziecka, czy bujaczek automatyczny. Przed zakupem konkretnego modelu należy zwrócić uwagę na:
- bezpieczeństwo – konstrukcja powinna być stabilna, model powinien posiadać certyfikaty zgodności, musi być wyposażony w pasy bezpieczeństwa;
- funkcjonalność – dobrze, jeśli wybrany bujaczek posiada możliwość regulacji kąta nachylenia, dzięki czemu można dopasować go do zmieniających się potrzeb malucha;
- ergonomia – konstrukcja bujaczka musi zabezpieczać kręgosłup i główkę dziecka.
Warto też zwrócić uwagę na materiał – powinien być łatwy do utrzymania w czystości.
Podsumowanie
Bujaczki wspierają codzienną opiekę nad dzieckiem, dając rodzicom odrobinę wytchnienia. Dzięki nim opiekun może zająć się codziennymi obowiązkami, a dziecko – pozostając w zasięgu wzroku i głosu – czuje się bezpieczne i otoczone opieką.
